प्रकाश सिग्देल,वासिङ्टन डिसी,

पढ्न लाग्ने समय :२ मिनेट
नेपालका दुर्गम भेगहरूमा लुकेका यस्ता सुन्दर ठाउँहरू छन्, जसले एकपटक पुग्ने जोकोहीलाई जीवनभर नबिर्सिने अनुभव दिन्छ। डोल्पाको मुटुमा अवस्थित  Shey Phoksundo Lake  त्यस्तै एक “लुकेको स्वर्ग” हो । जहाँ पुग्दा समय नै रोकिएको जस्तो लाग्छ।

समुन्द्र सतहबाट करिब ३,६०० मिटर उचाइमा रहेको यो ताल नेपालको सबैभन्दा गहिरो ताल मानिन्छ। तर यसको विशेषता केवल गहिराइमा सीमित छैन—यसको नीलो(हरियो रंगले जोकोहीलाई मन्त्रमुग्ध बनाउँछ। घामको किरणसँगै रंग बदलिरहेको जस्तो देखिने पानी, वरिपरि उभिएका पहाड र शान्त वातावरणले यो ठाउँलाई कुनै चित्रकला जस्तै बनाइदिन्छ।

फोक्सुण्डो पुग्ने यात्रा आफैंमा एउटा रोमाञ्चक कथा हो। काठमाडौँबाट नेपालगञ्ज हुँदै जुफाल विमानस्थलसम्मको उडान, त्यसपछि केही दिनको पदयात्रा—यो यात्रा सजिलो छैन। तर हरेक पाइला अघि बढ्दा देखिने दृश्यले थकान बिर्साइदिन्छ। बाटोमा भेटिने झरनाहरू, घना जंगल र स्थानीय बस्तीहरूले यात्रालाई अझै जीवन्त बनाउँछन्।

ताल नजिक पुग्दै जाँदा अचानक खुलेको विशाल नीलो पानीको दृश्यले एकछिनका लागि शब्द नै हराउँछ। न त यहाँ सहरको कोलाहल छ, न त भीडभाड—केवल हावा चल्दा पानीमा पर्ने हल्का तरंग र चराहरूको आवाज। यही शान्तताले गर्दा धेरै यात्रुहरू भन्छन् “यहाँ समय रोकिएको जस्तो लाग्छ।”

फोक्सुण्डो केवल प्राकृतिक सौन्दर्यको गन्तव्य मात्र होइन, सांस्कृतिक रूपमा पनि समृद्ध क्षेत्र हो। वरिपरि बसोबास गर्ने स्थानीय समुदाय, विशेषगरी तिब्बती संस्कृतिबाट प्रभावित मानिसहरूको जीवनशैली, परम्परा र धार्मिक आस्था पनि यहाँको आकर्षण हो। ताल नजिकै रहेका गुम्बाहरू र प्रार्थनाका झण्डाहरूले यो ठाउँलाई अझ आध्यात्मिक बनाउँछन्।

यद्यपि, दुर्गम भएकै कारण यहाँ पुग्नेहरूको संख्या सीमित छ। यही कारणले गर्दा यसको मौलिकता अझै सुरक्षित छ। तर पछिल्लो समय सामाजिक सञ्जालमा देखिन थालेपछि यो ठाउँ विस्तारै चर्चामा आउँदैछ। पर्यटनको सम्भावना बढ्दै जाँदा यसको संरक्षणमा ध्यान दिनु झनै आवश्यक देखिन्छ।

यदि तपाईं सहरको भागदौडबाट केही समय टाढा गएर आफूलाई प्रकृतिसँग जोड्न चाहनुहुन्छ भने,तपाईंका लागि उत्कृष्ट गन्तव्य हुन सक्छ Shey Phoksundo Lake । यहाँ पुग्दा तपाईं केवल एउटा ठाउँ घुम्नुहुन्न—बरु आफूभित्रको शान्ति र समयको वास्तविक अर्थ भेट्नुहुन्छ।

सायद यही कारणले होला, फोक्सुण्डो पुग्नेहरू फर्किएपछि पनि त्यही नीलो पानीको झल्को मनमा लिएर बसिरहन्छन्—मानौं, उनीहरूको समयको एक अंश त्यहीँ कतै अड्किएर बसेको छ।